چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید:

چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟

چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟

اما افسوس که هیچ کس نبود...

همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره...

آری با تو هستم!...

با تویی که از کنارم گذشتی...

و حتی یک بار هم نپرسیدی 

چرا چشم هایم همیشه بارانی است...!!!