گاهی فقط باید رفت. گاهی بغض گلو را باید به تبسم لبخندی تبدیل کرد. گاهی باید قبول کرد شکسته ای ولی اجازه ندی کسی بفهمه . گاهی باید فقط در تاریکی اشک بریزی تا خورد شدن خودت رو تو آینه خونت نبینی. این گوشه ای از زنگی خیلی از ماهاست. کاش میشد اینطور نباشه.