خداحافظ گــــــــــل لادن .تمام عاشـــــــــــقان باختن
ببین هم گریه ام از عشق .چه زندانی برام ساختن
خداحافــــــــظ گـــــــــل پونه .گل تنهای بی خـــــــــانه
لالایی ها دیگه خــــوابی به چشــــــمانم نمی شانه
یــــکی با چشــــــمای نازش دل کوچیــــــکم را لرزاند
یـــــــکی با دست ناپاکش گــــــــــلای باغچم سوزاند
خــــداحـــافــظ گــــــل مریم .گـــل مـــــــظلوم پر دردم
نشـــــد با این تن زخـــــمی به آغـــوش تـــــو برگردم
نشد تا بغض چشــمات را به خـــواب قـــصه بسـپارم
از این فــــصل ســــــکوت و شب غـــم باران را بردارم
نمی دانی چه دلتنــــــــگم از این خواب زمســــتانی
تو کـــه بیـــدار بیـــداری بـــگو از شب چی می دانی
تو این رویای سر دم گم .خـــــــداحافظ گــــــــل گندم
تو هم بازیــــــچه ای بودی . به دست سرد این مردم


 خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تـــنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد آن هــــــــمه تردید
به یاد آسـمانی که من را از چشم تو مـــــــــیدید
اگر گفتم خداحافـــظ نه ایــنکه رفتنت ساده است
نه اینـــــکه میشه بـاور کرد دوباره آخر جاده است
خـــــــــداحافظ برای ایــــــنکه نبندی دل به رؤیا ها
بـــدانی بی تو و با تو، همین است رسم این دنیا